Τέννις
Φυσιολογία
- Διαλείπουσα υψηλής έντασης άσκηση που απαιτεί καλή αερόβια και αναερόβια φυσική κατάσταση.
- Το Τέννις είναι ένα μη-κυκλικό αναερόβιο άθλημα (10%-30%) με αερόβια φάση ανάκαμψης (70%-90%).
- Τα μεμονομένα τρεξίματα διαρκούν 3-8 δευτερόλεπτα αλλά ένας αγώνας μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 3 ώρες.
- Σε κάθε αγώνα γίνονται μέχρι και 300-500 εκρηκτικές προσπάθειες.
- Στο Τέννις χρειάζονται ταχύτητα, αντοχή, δύναμη, ελαστικότητα, γρήγορος χρόνος απόκρισης, ευκινησία και συγχρονισμός.
- Οι κυριότερες κινήσεις είναι: τρέξιμο, συστροφή, πλάγιο τρέξιμο, ολίσθηση, άλμα, απότομη εκκίνηση, απότομα σταματήματα.
- Ο καρδιακός ρυθμός μπορεί να φτάσει πάνω από 160bpm και κατά μέσο όρο πάνω από το 80% του μέγιστου καρδιακού ρυθμού.
- Ανάλογα με τη φυσική κατάσταση, την ηλικία, το φύλλο και το περιβάλλον, ένας παίχτης μπορεί να απωλέσει από 0,5 μέχρι 2,5 λίτρα νερού ανά ώρα παιχνιδιού.
- Η προπόνηση περιλαμβάνει βελτίωση αερόβιας και αναερόβιας φυσικής κατάστασης. Είναι σημαντική η προοδευτική ενδυνάμωση μέσω αντίστασης συγκεκριμένων μυικών ομάδων όπως του κορμού και των σταθεροποιητών της ωμοπλάτης.
Επιδημιολογία τραυματισμών
- Διαλείπουσα υψηλής έντασης άσκηση που απαιτεί καλή αερόβια και αναερόβια φυσική κατάσταση.
- Το Τέννις είναι ένα μη-κυκλικό αναερόβιο άθλημα (10%-30%) με αερόβια φάση ανάκαμψης (70%-90%).
- Τα μεμονομένα τρεξίματα διαρκούν 3-8 δευτερόλεπτα αλλά ένας αγώνας μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 3 ώρες.
- Σε κάθε αγώνα γίνονται μέχρι και 300-500 εκρηκτικές προσπάθειες.
- Στο Τέννις χρειάζονται ταχύτητα, αντοχή, δύναμη, ελαστικότητα, γρήγορος χρόνος απόκρισης, ευκινησία και συγχρονισμός.
- Οι κυριότερες κινήσεις είναι: τρέξιμο, συστροφή, πλάγιο τρέξιμο, ολίσθηση, άλμα, απότομη εκκίνηση, απότομα σταματήματα.
- Ο καρδιακός ρυθμός μπορεί να φτάσει πάνω από 160bpm και κατά μέσο όρο πάνω από το 80% του μέγιστου καρδιακού ρυθμού.
- Ανάλογα με τη φυσική κατάσταση, την ηλικία, το φύλλο και το περιβάλλον, ένας παίχτης μπορεί να απωλέσει από 0,5 μέχρι 2,5 λίτρα νερού ανά ώρα παιχνιδιού.
- Η προπόνηση περιλαμβάνει βελτίωση αερόβιας και αναερόβιας φυσικής κατάστασης. Είναι σημαντική η προοδευτική ενδυνάμωση μέσω αντίστασης συγκεκριμένων μυικών ομάδων όπως του κορμού και των σταθεροποιητών της ωμοπλάτης.
Στατιστικά στοιχεία τραυματισμών στου αγώνες του Wimbledon 2003-2012
Είδη γηπέδων
- Χωμάτινο γήπεδο (Clay surface): Η “χαλαρή” επιφάνειά του κάνει την μπάλα να χάνει γρήγορα ταχύτητα αλλά να αναπηδάει υψηλότερα. Δίνει χρόνο στον αντίπαλο να φτάσει και να “επιστρέψει” τη μπαλιά. Θεωρείται “ΑΡΓΗ” επιφάνεια που επιτρέπει αγώνες μεγαλύτερης διάρκειας και επομένως παθήσεις υπέρχρησης. Η μαλακή επιφάνεια είναι καλύτερη για τις αρθρώσεις του κάτω άκρου αλλά επειδή η μπάλα χάνει γρήγορα ταχύτητα, τα άνω άκρα καταπονούνται περισσότερο βάζοντας συνεχώς μεγάλη δύναμη για να διατηρηθεί η κινητική ενέργεια της μπάλας.
- Σκληρά γήπεδα (τσιμεντένια επιφάνεια, άσφαλτος κτλ): H μπάλα αναπηδάει χαμηλά δίνοντας αβαντάζ στους δυνατούς παίχτες. Θεωρείται “ΓΡΗΓΟΡΗ” επιφάνεια. Προκαλεί μεγάλη καταπόνηση στα κάτω άκρα και είναι συχνότερα τα κατάγματα κόπωσης του ποδιού και τα διαστρέματα της ποδοκνημικής. Επειδή σε αυτή την επιφάνεια είναι πολύ σημαντικό το σερβίς, οι κακώσεις που σχετίζονται με αυτό είναι συχνότερες.
- Γρασίδι: Το γρασίδι μεγαλώνει σε σκληρό, πυκνό χώμα. Οι μπαλιές τείνουν να ολισθαίνουν και να αναπηδούν χαμηλά κάνοντας έτσι την επαναφορά δυσκολότερη. Θεωρείται η “ΤΑΧΥΤΕΡΗ” επιφάνεια αλλά επειδή δεν είναι απολύτως ομαλή μπορεί να προκαλέσει διαστρέματα και ολισθήσεις.
Ρακέτες
Τα τελευταία χρόνια οι ρακέτες έχουν εξεληχθεί αρκετά. Νεότερα υλικά, ελαφρύτερα και σκληρότερα μας έχουν δώσει μεγαλύτερες ρακέτες κατά πολύ ανετότερες και πιο ξεκούραστες απο τις παλαιότερες. Βέβαια ακόμη μένει να αποδειχθεί εάν αυτά τα χαρακτηριστικά θα συμβάλουν στην πρόληψη και την αποφυγή των αθλητικών τραυματισμών.