Rugby
Φυσιολογία

Ένας στους τέσσερις παίκτες τραυματίζεται!Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός πως ένας στους τέσσερις παίκτες Rugby θα τραυματιστούν κατά τη διάρκεια μιας σεζόν. Το ράγκμπι είναι ένα άθλημα με έντονη σωματική επαφή και συγκρούσεις, καθιστώντας το τραυματισμό πολύ πιθανό.
Μεταξύ των πιο κοινών τραυματισμών είναι:
- Κατάγματα οστών
- Θλαστικά τραύματα στο πρόσωπο
- Εξαρθρήματα (κυρίως στα δάκτυλα)
- Θλαστικά τραύματα και σοβαροί μώλωπες τα πόδια
- Τραυματισμοί στην ποδοκνημική άρθρωση και τον άκρο πόδα
- Διαστρέματα
- Ρήξεις τενόντων

Το Rugby έχει απότομες αλλαγές κατεύθυνσης και έντονες συγκρούσεις μεταξύ των παικτών. Οι δυνάμεις περιστροφής που αναπτύσονται μπορούν να οδηγήσουν σε ρήξεις μέσα στην άρθρωση του γόνατος (πχ ρήξεις μηνίσκου, προσθίου χιαστού κλπ).Οι τραυματισμοί στον ώμο εμφανίζονται ως αποτέλεσμα της επαφής με άλλους παίκτες ή της πτώσης στο έδαφος.
Σε αντίθεση με κάποια άλλα αθλήματα, οι παίκτες Ράγκμπυ δεν φορούν προστατευτικό ρουχισμό, γι ‘αυτό και οι εκδορές και οι μώλωπες είναι συνηθισμένοι.

Η διάσειση είναι επίσης ένας κίνδυνος για τους παίκτες ράγκμπυ!!!
Σημάδια που μπορεί να εμφανίσει ένας παίκτης περιλαμβάνουν:
- σύγχυση,
- αμνησία,
- ζάλη,
- θολή όραση,
- πονοκέφαλος.
Είναι σημαντικό να μην επιτρέπεται σε κάποιον με υποψία διάσεισης να συνεχίσει να παίζει. Οι παίκτες θα πρέπει να αξιολογούνται έγκαιρα από ιατρό για να αποκλείστεί ο κίνδυνος σοβαρών επιπλοκών.
Τα ποσοστά τραυματισμών πιστεύεται ότι είναι τριπλάσια στο ράγκμπυ από ό, τι στο ποδόσφαιρο. Είναι συνεπώς λογικό να κάνετε ό, τι μπορείτε για να προστατεύσετε από τραυματισμό, ακόμη και αν δεν μπορείτε να τον αποκλείσετε εντελώς. Πολλά από αυτά βασίζονται στην κοινή λογική, αλλά μπορούν εύκολα να ξεχαστούν ή να παραβλεφθούν μέσα στην ένταση ενός παιχνιδιού.

Πρόληψη και προστασία από τους τραυματισμούς
Ο σημαντικότερος τρόπος για να προστατεύσετε τον εαυτό σας από τους τραυματισμούς είναι η σωστή και συστηματική άσκηση. Μέσω της άσκησης έρχεται η γενικότερη ενδυνάμωση του σώματος (κυρίως του κορμού και των άκρων). Αυτό ισχύει για οποιοδήποτε άθλημα, φυσικά, αλλά είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε ένα άθλημα επαφής με υψηλό κίνδυνο τραυματισμού.
Η κούραση, η καταπόνηση και η αδυναμία αποτελούν πρόσφορο έδαφος για τραυματισμούς. Η καλή και σωστή τεχνική είναι απαραίτητη. Αυτή έρχεται με την πρακτική σε συνδυασμό με την καλή προετοιμασία. Πρέπει να ξέρετε πώς να τοποθετήσετε το σώμα σας για να αποφύγετε επικίνδυνες καταστάσεις.
Μια καλή, ποιοτική και σωστά τοποθετημένη στοματική προστασία θα προστατεύει τα δόντια και τη γνάθο. Η καλή πειθαρχία είναι ζωτικής σημασίας για το ράγκμπυ. Ποτέ μην παίζετε σε επίπεδο που ξεπερνά τις ικανότητες και τις δυνατότητές σας.

Αν τραυματιστείτε παίζοντας ράγκμπι, είναι σημαντικό να ξεκουραστείτε και να μην επιστρέψετε στο άθλημα προτού ανακάμψετε πλήρως. Όσο δελεαστικό μπορεί να είναι το να επιστρέψετε, αν δεν είστε έτοιμοι, κινδυνεύετε να τραυματιστείτε σοβαρότερα, γεγονός που θα μπορούσε να σας κρατήσει μακριά από το παιχνίδι για ακόμα μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Πρέπει να αναπτύξετε την τεχνική σας και την αντοχή σας για να είστε σε θέση να συμβαδίσετε με τους συναδέλφους σας και φροντίστε να εστιάσετε στην δύναμη και την ελαστικότητα του κορμού σας.
Εάν οι τραυματισμοί δεν αποκαθίστανται μέσα σε λίγες μέρες, είναι σημαντικό να αναζητήσετε τη σωστή διάγνωση και να συζητήσετε τη σχετική θεραπεία με έναν ειδικό.

Respect All, Fear None!
Επιδημιολογία τραυματισμών
- Διαλείπουσα υψηλής έντασης άσκηση που απαιτεί καλή αερόβια και αναερόβια φυσική κατάσταση.
- Το Τέννις είναι ένα μη-κυκλικό αναερόβιο άθλημα (10%-30%) με αερόβια φάση ανάκαμψης (70%-90%).
- Τα μεμονομένα τρεξίματα διαρκούν 3-8 δευτερόλεπτα αλλά ένας αγώνας μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 3 ώρες.
- Σε κάθε αγώνα γίνονται μέχρι και 300-500 εκρηκτικές προσπάθειες.
- Στο Τέννις χρειάζονται ταχύτητα, αντοχή, δύναμη, ελαστικότητα, γρήγορος χρόνος απόκρισης, ευκινησία και συγχρονισμός.
- Οι κυριότερες κινήσεις είναι: τρέξιμο, συστροφή, πλάγιο τρέξιμο, ολίσθηση, άλμα, απότομη εκκίνηση, απότομα σταματήματα.
- Ο καρδιακός ρυθμός μπορεί να φτάσει πάνω από 160bpm και κατά μέσο όρο πάνω από το 80% του μέγιστου καρδιακού ρυθμού.
- Ανάλογα με τη φυσική κατάσταση, την ηλικία, το φύλλο και το περιβάλλον, ένας παίχτης μπορεί να απωλέσει από 0,5 μέχρι 2,5 λίτρα νερού ανά ώρα παιχνιδιού.
- Η προπόνηση περιλαμβάνει βελτίωση αερόβιας και αναερόβιας φυσικής κατάστασης. Είναι σημαντική η προοδευτική ενδυνάμωση μέσω αντίστασης συγκεκριμένων μυικών ομάδων όπως του κορμού και των σταθεροποιητών της ωμοπλάτης.
Είδη γηπέδων
- Χωμάτινο γήπεδο (Clay surface): Η “χαλαρή” επιφάνειά του κάνει την μπάλα να χάνει γρήγορα ταχύτητα αλλά να αναπηδάει υψηλότερα. Δίνει χρόνο στον αντίπαλο να φτάσει και να “επιστρέψει” τη μπαλιά. Θεωρείται “ΑΡΓΗ” επιφάνεια που επιτρέπει αγώνες μεγαλύτερης διάρκειας και επομένως παθήσεις υπέρχρησης. Η μαλακή επιφάνεια είναι καλύτερη για τις αρθρώσεις του κάτω άκρου αλλά επειδή η μπάλα χάνει γρήγορα ταχύτητα, τα άνω άκρα καταπονούνται περισσότερο βάζοντας συνεχώς μεγάλη δύναμη για να διατηρηθεί η κινητική ενέργεια της μπάλας.
- Σκληρά γήπεδα (τσιμεντένια επιφάνεια, άσφαλτος κτλ): H μπάλα αναπηδάει χαμηλά δίνοντας αβαντάζ στους δυνατούς παίχτες. Θεωρείται “ΓΡΗΓΟΡΗ” επιφάνεια. Προκαλεί μεγάλη καταπόνηση στα κάτω άκρα και είναι συχνότερα τα κατάγματα κόπωσης του ποδιού και τα διαστρέματα της ποδοκνημικής. Επειδή σε αυτή την επιφάνεια είναι πολύ σημαντικό το σερβίς, οι κακώσεις που σχετίζονται με αυτό είναι συχνότερες.
- Γρασίδι: Το γρασίδι μεγαλώνει σε σκληρό, πυκνό χώμα. Οι μπαλιές τείνουν να ολισθαίνουν και να αναπηδούν χαμηλά κάνοντας έτσι την επαναφορά δυσκολότερη. Θεωρείται η “ΤΑΧΥΤΕΡΗ” επιφάνεια αλλά επειδή δεν είναι απολύτως ομαλή μπορεί να προκαλέσει διαστρέματα και ολισθήσεις.
Ρακέτες
Τα τελευταία χρόνια οι ρακέτες έχουν εξεληχθεί αρκετά. Νεότερα υλικά, ελαφρύτερα και σκληρότερα μας έχουν δώσει μεγαλύτερες ρακέτες κατά πολύ ανετότερες και πιο ξεκούραστες απο τις παλαιότερες. Βέβαια ακόμη μένει να αποδειχθεί εάν αυτά τα χαρακτηριστικά θα συμβάλουν στην πρόληψη και την αποφυγή των αθλητικών τραυματισμών.